词典
蛮俗的意思
蛮俗
拼音mán sú
注音ㄇㄢˊ ㄙㄨˊ
繁体蠻俗
词语解释
蛮俗[ mán sú ]
⒈ 蛮地风俗。
引证解释
⒈ 蛮地风俗。
引宋 欧阳修 《和丁宝臣游甘泉寺寺在临江一山上与县廨相对》：“野僧岂解惜清泉，蛮俗那知为胜迹。”
相关词语
- wéi shì yì sú违世异俗
- yí shì jué sú遗世绝俗
- yí sú jué chén遗俗絶尘
- yōng ěr sú mù庸耳俗目
- xiāng sú乡俗
- sú yuè俗乐
- qiān fēng yí sú迁风移俗
- nán mán xiāng shé南蛮鴂舌
- mán sú蛮俗
- mán pàn guān蛮判官
- mán pó蛮婆
- mán pái蛮牌
- mán pí蛮皮
- mán qí蛮圻
- mán qì蛮气
- mán qiáng蛮强
- mán qiáng蛮樯
- mán qín蛮禽
- mán jīng蛮箐
- mán qiú蛮酋
- mán rén蛮人
- mán sài蛮僿
- mán shēng蛮声
- mán shēng liáo qì蛮声獠气
- mán shì蛮氏
- mán shì蛮市
- mán shǒu mán jiǎo蛮手蛮脚
- mán shū蛮书
- mán sú蛮俗
- mán mán蛮蛮